ٴبىر شىنى جاڭا جىلعى تۇشپارا كورشىلەر اراسىنداعى تەرەڭ سۇيىسپەنشىلىكتى بەينەلەدى
انار بۇلت \ شينجياڭ گازەتىنىڭ ٴتىلشىسى گى يوۋجۇن، ەرىكتى ٴتىلشى چىڭ يۇڭ
جاڭا جىلدىڭ ٴبىرىنشى كۇنى قۇتىبي اۋدانى قۇتىبي قالاشىعى شييۇي شاڭچىڭ الەۋمەتتىك اۋماعىنىڭ قيمىل بولمەسى دۋمانعا بولەندى، ”كورشىلەر ەتەنە بولىپ، جاڭا جىلدى قارسى الۋ“ اتىنداعى تۇشپارا ٴتۇيۋ قيمىلى دۋماندى ٴوتىپ جاتتى. نان تاقتايدىڭ ۇستىندەگى دايىندالعان قيمادان حوش ٴيىس اڭقىپ تۇر، رەتتى تىزىلگەن تۇشپارا قامىرى اپپاق تا جۇمساق. قۇتىبي اۋداندىق 2 ـ باستاۋىش مەكتەپتىڭ وقۋشىسى شايدان يمىنجان كورشىسى شيە فۋچيۇڭ اجەيدىڭ جانىندا شيە اجەيدىڭ قولىنا قادالا قاراپ، ٴبىر جاعىنان كورىپ، ٴبىر جاعىنان ۇيرەنىپ، كورگەنىنە ەلىكتەپ تۇشپارا قامىرىن جۇقارتتى.
شايداننىڭ اكەسى يمىنجان امەت پەن شەشەسى زايتۇنگۇل ابىل دا تۇشپارا تۇيۋمەن ابىگەر، زايتۇنگۇلدىڭ جاۋلىعىنا ۇن جۇعىپ قالعاندا، شيە فۋچيۇڭ كۇلىمسىرەي قولىن كوتەرىپ اقىرىن عانا قاعىپ قويدى؛ شايدان جۇقارتقان تۇشپارا قامىرىنىڭ جيەگى رەتتى بولماعانىن كورگەن شيە فۋچيۇڭ وعان ٴتۇيۋ ٴادىسىن قولما ـ قول ۇيرەتتى.
وسى مەيىرلى كورىنىس 3 جىلدىڭ الدىندا الەۋمەتتىك اۋماقتىڭ كورشىلەر ارا بىرلەسكەن دوستىق قيمىلىن ورىستەتۋىنەن باستاۋ العان. ول كەزدە شايدان ەندى عانا باستاۋىش مەكتەپتىڭ 3 ـ جىلدىعىنا شىققان بولاتىن، يمىنجان مەن ايەلى اۋدان قالاشىعىندا جۇمىس ىستەيتىن، ٴار كۇنى ەرتە شىعىپ، كەش قايتاتىن، بالالارىنا سەرىك بولاتىن ۋاقىتى وتە از ەدى، اسىرەسە، بالانىڭ ساباعىنا جەتەكشىلىك ەتۋ ەرلى ـ زايىپتى ەكەۋىنىڭ ۇلكەن قيىن ماسەلەسىنە اينالدى. بۇل ىستەن حابار تاپقاننان كەيىن، كورشىسى شيە فۋچيۇڭ شايداننىڭ ٴۇيىنىڭ ەسىگىن ىرىقتىلىقپەن قاعىپ: ”بالانىڭ ساباعىن ماعان تاپسىرىپ، الاڭسىز جۇمىسقا بارا بەرىڭدەر!“ ، ـ دەيدى.
سول كۇننەن باستاپ ٴار كۇنى وقۋدان تاراعاننان كەيىن، شايداننىڭ كىشكەنە سومكەسى شيە فۋچيۇڭنىڭ ۇيىندەگى كىتاپ ۇستەلىندە ٴدال ۋاعىندا پايدا بولاتىن بولدى.
”شيە اجەيدىڭ“ وسى ىستىق ىقىلاسىن يمىنجان وتباسى كوكەيىندە بەرىك ساقتادى. زايتۇنگۇل ۇنەمى شيە فۋچيۇڭنىڭ كيىم ـ كەشەگىن جۋۋىنا كومەكتەسەدى، يمىنجان شيە فۋچيۇڭ وتباسىنىڭ اۋىر، جاپالى جۇمىسىن ىرىقتىلىقپەن ۇستىنە الدى.
بىلتىر قىستىڭ ٴبىر كۇنى تاڭەرتەڭگى ىزعىرىق جەل بەتتى تىلگىلەپ تۇردى، يمىنجان ۆەلوسيپەدپەن سىرتقا شىعىپ جۇمىس ىستەيدى، سول كۇنى ۇيىنە قايتقاننان كەيىن قاتتى قىزادى. زايتۇنگۇل ٴارى كۇيەۋىنە قاراپ، ٴارى اسحاناعا بارىپ جۇمىس ىستەپ، سونىمەن بىرگە بالاسىنىڭ ۇيرەنۋىنە دە باس اۋىرتىپ، ابدەن تيتىقتايدى. شيە فۋچيۇڭ مۇنى بىلگەننەن كەيىن، دەرەۋ جەمجەمىل شىلان شايىن قايناتىپ، تۇماۋ ٴدارىسىن الىپ ولاردىڭ ۇيىنە امانداسا بارادى. كەتەرىندە جان قالتاسىنان ٴبىر قاتتام اقشا شىعارىپ زايتۇنگۇلگە بەرەدى.
وسىدان كەيىن، شيە فۋچيۇڭ الەۋمەتتىك اۋماقپەن ىرىقتى تۇردە بايلانىس جاساپ، زايتۇنگۇلگە شاعىن اۋماقتان تازالىقشىلىق جۇمىسىن تاۋىپ بەرەدى. يمىنجان دەمالعان جارتى ايدان استام ۋاقىتتا شيە فۋچيۇڭ شايداندى نەمەرە قىزىنداي قاراپ باقتى. ٴار كۇنى بۋى بۇرقىراعان تاماقتى الدىن الا دايىنداپ، شايدان وقۋدان تاراعاننان كەيىن تاماق ٴىشىپ الىپ تاپسىرما ورىنداۋىنا سابىرلىلىقپەن جەتەكشىلىك ەتتى. ٴبىر كۇنى اۋا تەمپەراتۋراسى كەنەت تومەندەيدى، شايداننىڭ كيگەن كيىمى وتە جۇقا بولعاندىقتان ۇيگە قايتقاندا كىشكەنتاي قولى توڭىپ قىزارىپ كەتەدى. وسى جاعدايدى كورگەن شيە فۋچيۇڭ تۇندەلەتىپ وعان كۇلگىن ٴتۇستى ٴجۇن ٴجىپ قولعاپ توقيدى. جىپ ـ جىلى قولعاپتى شايدان كىشكەنتاي قولىنا كيگەننەن كەيىن، بالا باسىن كوتەرىپ شيە فۋچيۇڭعا: ”شيە اجەي، قولعاپ جىپ ـ جىلى ەكەن، كۇننەن دە جىلى ەكەن!“، ـ دەيدى. بۇل ٴسوزدى ەستىگەن شيە فۋچيۇڭ كوزىنە جاس الادى.
يمىنجان دەنساۋلىعى قالپىنا كەلگەننەن كەيىن، ەرلى ـ زايىپتى ەكەۋى دەرەۋ شايداندى ەرتىپ ونىڭ ۇيىنە بارىپ العىس ايتادى، سونداي ـ اق شيە فۋچيۇڭ جاۋاپتى بولعان الەۋمەتتىك اۋماق ەرىكتى قىزمەت وتەۋ اترەتىنە ىرىقتىلىقپەن قاتىناسىپ، ٴوز تاسىلدەرىمەن وسى مەيىردى جەتكىزەدى.
” تۇشپارا پىستى!“ الەۋمەتتىك اۋماق قىزمەتكەرلەرىنىڭ داۋىستاپ شاقىرۋىمەن قيمىل بولمەسىندەگى تۇشپارانىڭ حوش ٴيىسى بارعان سايىن اڭقىدى. بۋى بۇرقىراعان تۇشپارا ۇستەلگە قويىلعاندا، شيە فۋچيۇڭ ساقپىنى قولىنا الىپ، ٴبىر تۇشپارانى شايداننىڭ شىنىسىنا سالىپ: اسىقپاي جە، اۋزىڭ كۇيىپ قالماسىن!“، ـ دەدى. شايدان دا ٴبىر تۇشپارانى شيە فۋچيۇڭنىڭ شىنىسىنا سالىپ: ”شيە اجەي، ٴسىز دە جەڭىز!“، ـ دەدى. اجە مەن نەمەرە ەكەۋى ٴبىر ـ بىرىنە قاراپ كۇلىمسىرەدى، جۇزدەرىنەن مەيىرىمدىلىك لەبى ەستى.
